Aangezien Ossla2 nog in running was voor een play-offplaats, en omdat hun oorspronkelijke kern na Nieuwjaar praktisch onbestaande was, boette Ossla1 aan kwaliteit en kwantiteit in.
Op de eerste speeldag van de terugronde werd revanche genomen op Socio. Ossla speelde volwassen zaalvoetbal: goed georganiseerd en proberen tegen te prikken waar nodig. Het kwam gevleid 1-0 voor, maar behield zijn voorsprong. Socio beet zijn tanden stuk en moest uiteindelijk de duimen leggen met 5-0. Een goed begin van de terugronde, al werd de 5-0-zege door administratieve zaken helaas omgezet in forfaitverlies. Tegen Apollo Panna werd weinig of geen hoop gekoesterd op puntengewin. Ossla ging met 11-5 onderuit, maar kreeg ditmaal zelf een forfaitoverwinning voor deze wedstrijd. Tegen leider Niel konden we niet brengen wat we in de heenmatch brachten (1-7 nu), maar de wedstrijd tegen Underdogs (de laatste) was dan ook belangrijker. Underdogs had nog geen enkele match gewonnen en wat weinigen voor mogelijk hielden gebeurde: Ossla verloor met 5-6 na een wanvertoning. Voorlopig nog geen reden tot paniek, maar de nervositeit in de jonge blauwwitte ploeg nam stilaan toe. Met alweer slechts 5 man op het wedstrijdformulier moest Ossla partij geven aan de 8 van Berkenrode, de tweede in de stand en de enige ploeg die Niel nog het vuur aan de schenen kon leggen. Ditmaal waren de rollen omgekeerd: niemand die geloofde in puntengewin, maar Ossla stuntte en bracht een punt mee naar Ekeren. Een gouden punt, zo zal blijken…
In de overige wedstrijden hetzelfde liedje: tegen subtoppers Europanels (11-2) en Metropole (10-4) was het fysieke verzet met 5 man na een goede start telkens te klein om heel de wedstrijd een rol van betekenis te spelen. Het water stond nu stilaan wel aan onze lippen en de match tegen Sport Academie was bijna cruciaal. In de heenmatch werd overtuigend 14-3 gewonnen, al was de situatie toen anders. Ossla kwam 0-2 voor en had alles onder controle. Pas na rust bleek dat Sport Academie de kat uit de boom had gekeken en met mannen uit de nationale afdelingen (zo bleek achteraf) werden we met 8-2 verslagen. Met nog drie matchen te spelen zouden we met een 9/9 zekerheid hebben over een verlengd verblijf in 4de. Ossla2 was ondertussen al wel mathematisch gered, maar de kern was te klein om reservespelers te kunnen mobiliseren voor Ossla1. Tegen ’t Rivierenhof werd in de heenronde gewonnen met 3-4. Ossla speelde nu echter zonder vertrouwen en kwam 0-2 achter. Het vocht echter goed terug tot 2-2 en kreeg kansen om de wedstrijd volledig te doen kantelen. Nadat de 2-3 en 2-4 vielen, gingen de kopjes echter naar beneden wat begrijpelijk was na de desastreuse terugronde. Plots had Ossla het niet meer in eigen handen. Indien op de voorlaatste speeldag verloren werd van Olvac én Sport Academie won van ’t Rivierenhof, zakte Ossla naar 5de. Met een aardige kern werd naar Olvac getrokken, een ploeg die na de onverdiende nederlaag in de heenronde toch als een haalbare kaart werd bestempeld. Indien je echter in de hoek zit waar de klappen vallen, zit alles tegen. Kansen werden gemist en door de tegenstander afgemaakt. 6-1 verlies, maar het ‘goede’ nieuws kwam uit Merksem waar ’t Rivierenhof zijn sportieve plicht deed. De situatie bleef echter dezelfde: Ossla1 moest op de allerlaatste speeldag winnen van Zenith en Sport Academie mocht dit niet.
In onze eigen Champions-League finale in de strijd om het behoud kwamen we meteen 0-2 achter. Er was geen weg terug en met lijf en leden werkten we de achterstand een eerste keer weg. Toch kwam Zenith terug op voorsprong. In een superspannende tweede helft werd gevochten voor iedere meter en maakten we toch nog het verschil, 5-4.
Opdracht 1 werd alvast vervuld. Enkele dagen later trokken we met een delegatie naar linkeroever om Sport Academie partij te zien geven tegen leider Niel. Het feit dat Niel toch nog een punt nodig had om zekerheid te hebben over de titel was in ons voordeel. Het zakte met 8 af, maar we hadden ook gezien dat Sport Academie beschikte over hun ‘nationale’ spelers.
Het bleek of de thuisploeg net als tegen ons in de eerste helft de kat uit de boom keek. Niel vergelijken met ons was echter een pijnlijke vergissing wan na een 0-6 stand na de eerste 25’ hadden we de zaal bijna verlaten. Na rust veranderde het spelbeeld. Sport Academie speelde een niveau hoger en Niel 3 niveaus lager. Nadat het 2-6 was geworden scoorde een nerveus geworden Niel nog een keer, want het ging van 2-7 nog naar 5-7 in een spannende slotfase. Gelukkig voor ons floot de scheids af en waren we met 20 punten zeker van een verblijf in 4de met amper 1 punt voor op Sport Academie en Zenith.
Contacteer de club |
Webdesign & master by Balazs & Balazs
